OUR SUCCESS

To be the best. You must learn from the best.

กิตติขจร ลิ้มรัตนศิลป์ (นิว)


Now
PC AIR
Then
-
Name
กิตติขจร ลิ้มรัตนศิลป์ (New/นิว)

Pc Air Steward Jan11
My Testimonial, thank you Ajarn Aum and Perfect Angels

ความในใจจากน้องนิว กิตติขจร ลิ้มรัตนศิลป์ ถึงอาจารย์อุ้ม

 

ในที่สุดสายการบินแรกของผม ก็มาสักที หลังจากกัดฟัน อดทน อดกลั้นมานาน ที่จะได้เป็น Steward แบบเค้าบ้าง ยังจำวันแรกที่มา pre-screen ของอาจารย์ได้สุดๆ เลยครับ ตอนนั้นนิวเป็นคนสุดท้ายของวัน pre-screen ไปนั่งรอตอน 1ทุ่มได้สัมภาษณ์ตอนตี 1!! แล้วก็มาแบบชิวๆ นึกว่าแค่มานั่งคุยๆ พอเอาเข้าจริงๆ อาจารย์ก็ยิงคำถามซะแบบสัมภาษณ์สายการบินจริงๆ คำพูดที่อาจารย์พูดหลังจาก pre-screen เสร็จก็คือ เธอทำเป็นดูมั่นใจ แต่จริงๆ ไม่มั่นใจเลย บุคลิกก็ไม่ดี ตอบคำถามก็อ้อมไปอ้อมมา....ฯลฯ  โอยคืนนั้นผมก็เข้าใจตัวเองกระจ่างแจ่มแจ้งว่าเรามีข้อเสียอะไรบ้าง เพราะเคยตกไฟนอล ของ Cathay Pacificก่อนที่จะรู้จักอาจารย์เสียอีกแล้วก็สงสัยมาตลอดว่าตกเพราะอะไร

 

ตอนนั้นผมยังรู้สึกว่าเป็นคนที่มั่นใจในตัวเองมาก (เกินไป) พอได้เริ่มเรียนintensive กับอาจารย์เท่านั้นแหละ ผมถึงกับเสียความมั่นใจในทุกๆ อย่าง เหมือนกับว่าที่ผ่านมาเราไม่เข้าใจวิธีการตอบคำถาม การสร้าง First Impressionให้กรรมการได้เห็น หลังจากจบคลาส Upperก็เริ่มเข้ามาเรียน Perfect Wing Classซึ่งวันแรกนิวก็โดนอีกตั้งแต่เรื่อง ยิ้ม เดิน ไหว้ โดยเฉพาะเรื่องยิ้มนี่ นิวหัดอยู่นานมาก ทำทุกอย่างตามที่อาจารย์บอกว่ามีวิธีการอะไร (55ผมถ่ายรูปตัวเองตอนปะเทปที่ปากด้วยนะครับ แสดงถึงพัฒนาการ) การเรียน Wing นี่มันเหมือนการเรียนไปแบบทั้งๆที่กลัว กลัวที่จะโดนว่า โดนด่า แต่ผมก็จะคิดไปอย่างเดียวว่า ยิ่งโดนว่าสิ ยิ่งดี จะได้พัฒนา ถ้าไม่ได้โดนว่าเลย ก็ไม่รู้ว่าเราทำอะไรไม่ดีบ้าง สิ่งที่อาจารย์เคยพูดกับผมอีกอย่างนึงก็คือ ถ้าแกผ่านชั้นไปได้ แกก็ไม่ต้องกลัวกรรมการที่ไหนในโลกนี้อีกแล้ว

 

และในที่สุดสายการบินแรกและใหม่เอี่ยมผมก็คว้ามาได้ ตอนที่กรรมการประกาศผลผมก็ลุ้นหัวใจแทบหลุด แถมตอนนั้นนั่งอยู่หน้าสุดด้วย เค้าประกาศ 2 batch ซึ่งแน่นอน batch 1 ต้องได้เทรนและบินก่อน พอเริ่มประกาศ นิวก็แอบสังเกตแล้วว่าคนที่เค้าประกาศก็คือEx-Crew ซะส่วนใหญ่ เลยแอบคิดในใจว่าเราไปรอลุ้น Batch2 แล้วกัน แล้วอยู่ๆ ชื่อผมก็โดนเรียกเป็นลำดับที่ 6 ใน Batch1 โอ้แม่เจ้า อึ้งมากๆๆ แล้วเค้าก็ให้ผมแนะนำตัวอีกที โอโหตอนนั้นแบบว่าแทบจะลืมบทแนะนำตัวหมดเลย มันทั้งสั่นทั้งดีใจทำอะไรไม่ถูกเลย เพราะตอนสัมภาษณ์ กรรมการก็ถามนิวน้อยมากแถมไม่ค่อยมองหน้าด้วย รู้สึกเหมือนเค้าไม่สนใจอะไรเลยแต่เราก็ยังยิ้มสู้ตลอดตามแบบฉบับที่อาจารย์สอนมา

 

ขอขอบคุณ

อาจารย์อุ้มที่ขัดเกลา นิว ให้กลายเป็นคนที่มั่นใจในแบบที่ถูกต้อง
Mr. Neil, you are a great teacher. I remember you said once “New, I believe you will be a flight attendant soon”. Now I made it!!
ม่ะม๊า, พี่สาว ที่คอยเป็นห่วง และให้กำลังใจเสมอ
เมย์ ที่เคยรับส่งสมัยเรียน upper ^^, วาว ที่เป็นกำลังใจกันตลอด, พี่ก๊อต & พี่แตนที่ให้คำแนะนำเรื่องสุขภาพ(ทั้งๆที่ ไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน lol)
เพื่อนๆ ในคลาส Wing November 2010, พี่แอ๊ป, พิ่เติ้ง, พี่ทอย, เอื้อง, ยุ้ย, เมย์, โอ, เอิร์ล, อีฟ, ฟาง, น้องมิลค์, จ๋า, ก้อย, ปุ๊, แพรว, น้ำ

by น้องนิว กิตติขจร ลิ้มรัตนศิลป์